Hoe wordt rosé-champagne gemaakt?

Alles wat je moet weten over rosé-champagne

Rosé-champagne wordt op twee manieren gemaakt: door assemblage, waarbij een beetje rode Champagne-wijn aan witte wijn wordt toegevoegd, of door saignée, waarbij het sap een paar uur met de schil van de blauwe druiven wordt laten macereren. Pépites en Champagne legt je beide methoden uit en wat ze voor het eindresultaat in het glas betekenen.

De druivensoorten voor rosé-champagne

Net als alle champagnes is rosé afkomstig van drie belangrijke druivensoorten: twee blauwe druiven met wit sap, de pinot noir en de meunier, en een witte druif, de chardonnay. De kleur komt altijd van de blauwe druiven: het is hun schil die de wijn zijn kleur geeft, hetzij direct door maceratie, hetzij door de toevoeging van rode wijn.

Elke druivensoort draagt zijn steentje bij:
– de pinot noir geeft de wijn zijn structuur, kracht en aroma’s van rood fruit;
– de Meunier zorgt voor rondheid en tonen van rijp fruit;
– de chardonnay voegt, wanneer hij in de blend wordt verwerkt, frisheid en finesse toe.

Afhankelijk van de methode en het aandeel van elke druivensoort varieert de kleur van lichtroze, bijna zalmkleurig, tot intens roze, en de smaak van de levendigheid van citrusvruchten tot de weelderigheid van rode vruchten. Ontdek onze rosé-champagnes.

De rosé-assemblage

Dit is de meest gangbare methode. Hierbij worden witte champagnes gemengd met een klein aandeel stille rode wijn, die ook in de Champagne wordt geproduceerd, meestal tussen de 5 en 20%. De witte wijn blijft dus ruimschoots in de meerderheid. De Champagne is de enige Franse appellatie die rosé mag maken door rode en witte wijn te mengen. Met deze methode kun je de kleur van jaar tot jaar precies afstemmen; het levert frisse en elegante rosés op, vaak zalmkleurig, met tonen van citrusvruchten en kleine rode bessen.

Rosé champagne volgens de ‘saignée’-methode

Het maken van een rosé champagne volgens de ‘saignée’-methode is wat lastiger. Je laat het sap van de blauwe druiven een paar uur tot twee of drie dagen in contact staan met de schil, en daarna ‘tap je’ de tank af om het al gekleurde sap op te vangen. De ideale duur varieert elk jaar, afhankelijk van de rijpheid van de druiven: dat is de kunst van de keldermeester. Deze rosé-champagnes zijn wijniger, hebben een diepere kleur en intensere aroma’s van rode bessen. Ze worden gemaakt van pinot noir of meunier en passen goed bij een maaltijd.

Is rosé-champagne zoeter?

Nee, niet per se. Net als andere champagnes krijgt de rosé na het degorgeren een klein beetje liqueur toegevoegd, een mengsel van wijn en suiker: dat is de dosage. Die bepaalt het suikergehalte, en een rosé kan zowel brut nature als demi-sec zijn. De overgrote meerderheid van de rosé-champagnes is ‘brut’, dus niet zo zoet.

Brut Nature: minder dan 3 g suiker per liter, zonder toegevoegde suiker.
Extra Brut: tussen 0 en 6 g suiker per liter.
Brut: minder dan 12 g suiker per liter.
Extra sec: tussen 12 en 17 g suiker per liter.
Sec: tussen 17 en 32 g suiker per liter.
Halfdroog: tussen 32 en 50 g suiker per liter.
Zoet: meer dan 50 g suiker per liter.