Waarom sprenkelen coureurs champagne over zichzelf op het podium?
In het kort
De coureurs besprenkelen elkaar met champagne op het podium omdat Dan Gurney, de Amerikaanse coureur die in 1967 de 24 uur van Le Mans won, als eerste met zijn fles zwaaide totdat de kurk eraf schoot. Dit spontane gebaar is een wereldwijde traditie geworden, voortkomend uit een gewoonte die in 1950 bij de Grand Prix van Reims is ontstaan.
- Wie heeft de traditie bedacht om op het podium in de F1 de champagne te schudden?
- Dan Gurney, de Amerikaanse coureur die in 1967 de 24 uur van Le Mans won, was de eerste die bij de finish met zijn fles champagne zwaaide, waardoor de kurk eraf schoot en dit ritueel, dat nu wereldwijd wordt gevolgd, in het leven werd geroepen.
- Waarom is er geen champagne op het podium in Bahrein en Abu Dhabi?
- In Bahrein en Abu Dhabi mag op het podium geen alcohol worden gedronken. De coureurs besprenkelen zichzelf dan met bruisend vruchtensap, als vervanging voor de traditionele champagne.
- Welk merk champagne wordt er op het Formule 1-podium geserveerd?
- Moët et Chandon heeft al tientallen jaren de champagne voor de F1-podia geleverd, sinds die traditie in 1950 in Reims begon. In 2017 nam Champagne Carbon die rol over als officiële leverancier.
Sinds 1950 is de champagne op het F1-podium een heilig ritueel — ontstaan uit een marketingstunt van de champagnemakers en getransformeerd door de durf van een Amerikaanse coureur.
Deze traditie gaat terug tot het prille begin van de F1. Op 2 juli 1950 deed het gloednieuwe kampioenschap Frankrijk aan voor de zesde Grand Prix van het seizoen. Het circuit van Reims-Gueux verwelkomt de pioniers van de sport. Na een prachtige race wint Juan Manuel Fangio, voor de Italiaan Luigi Fagioli en de Brit Peter Whitehead. Zoals je op de foto van het podium kunt zien, viert Juan Manuel Fangio zijn overwinning met een fles champagne in de hand.
Een idee van Moët et Chandon
Het idee ontstond bij twee neven die gek waren op autosport en toevallig ook beroemde champagneproducenten waren: Paul Chandon Moët et Frédéric Chandon de Brailles. Omdat de Grand Prix in Reims plaatsvond, namen de twee vrienden dit initiatief dat zeker geen flop werd: de winnaar van de race een fles champagne aanbieden. Een gebaar dat door iedereen werd gewaardeerd en een geniale marketingzet. Deze gewoonte heeft zich sindsdien verspreid naar andere motorsporten (endurance, rally) en naar alle Grands Prix. Moët & Chandon heeft zich zo decennialang een prachtig podium verschaft. In 2017 werd Champagne Carbon de officiële leverancier van de Formule 1 en bood het jeroboams aan op het podium voor 3.000 dollar.
En Amerika raakte in rep en roer…
In de jaren vijftig en tot eind jaren zestig genoten de coureurs, als echte gentlemen drivers, beleefd van de champagne. Maar Dan Gurney, een getalenteerde Amerikaanse coureur en een echte vrolijke kerel, zou het lot van de beroemde bubbels voorgoed veranderen. De Amerikaan, winnaar van de 24 uur van Le Mans in 1967, besloot zichzelf in de schijnwerpers te zetten door bij de finish van de race met de fles champagne te zwaaien die aan de winnaars werd aangeboden. De kurk schoot eraf. Spectaculair effect en een flinke douche gegarandeerd.
Een paar afwijkingen van de traditie
Sinds de 11 juni 1967 belandt de champagne bijna altijd op de racepakken en gezichten van de coureurs en niet meer in hun magen (op een paar slokjes na). Toch zijn er uitzonderingen. Gilles Villeneuve, die onder contract stond bij een beroemd Canadees biermerk, ruilde op het podium soms de bubbels in voor hop. Een kleine afwijking van de traditie die we de betreurde vader van Jacques Villeneuve graag vergeven.
Meer recentelijk heeft de uitbreiding van de sport naar nieuwe landen geleid tot enkele ‘innovaties’. In Bahrein of Abu Dhabi is champagne op het podium verboden. De coureurs besprenkelen zichzelf met bruisend vruchtensap. Een kleine, ‘geurige’ afwijking van de traditie. Voor de coureurs maakt de fles tenslotte niet uit, als ze maar de roes voelen… van de overwinning.
À lire également
