WIJNOOGST 2022 in de Champagne

8 vragen aan Christelle Rinville, hoofd van de wijngaarden van Taittinger

De oogst van 2022 was voor de Champagne een uitzonderlijk jaar, zowel qua kwaliteit – met rijpe druiven – als qua hoeveelheid. 

Christelle Rinville, hoofd van de wijngaarden van Maison Taittinger, vertelt ons meer over de oogst van dit jaar en het persproces. 

Hoe komt het dat de druiven dit jaar zo uitzonderlijk goed zijn?

Dat komt door de bijzondere weersomstandigheden van dit jaar: veel zon (in elke maand van het jaar lag het aantal uren zon per dag boven de maandelijkse norm – vooral in juli) en weinig regen. Maar ook: de wijnstokken waren in perfecte gezondheid en hebben de weersomstandigheden goed doorstaan: de wijnstokken hebben de voorjaarsvorst goed doorstaan (gemiddeld 8% verlies in de Champagnestreek tegenover 30% in 2021, en voor ons specifiek op onze wijngaarden in Essoyes en Sézanne); en ze hebben vooral de periodes van extreme hitte in juli en augustus perfect doorstaan. Ondanks de vele dagen boven de 40 °C bleef de schade door verbranding (door de zon verbrande druiven) beperkt. Het blad is het hele seizoen groen gebleven, met een relatief beperkte groei vanwege de hitte.

Dat komt door de bijzondere weersomstandigheden van dit jaar: veel zon (ongeacht de maand lag het aantal zonuren per dag boven de maandelijkse norm – vooral in juli) en weinig regen. Maar ook: de wijnstokken waren in topconditie en hebben de weersomstandigheden goed doorstaan: de wijnstokken hebben de voorjaarsvorst goed doorstaan (gemiddeld 8% verlies in de Champagnestreek, tegenover 30% in 2021, en voor ons specifiek op onze wijngaarden in Essoyes en Sézanne); en ze hebben vooral de periodes van extreme hitte in juli en augustus perfect doorstaan. Ondanks de vele dagen boven de 40 °C bleef de schade door verbranding (door de zon verbrande druiven) beperkt. Het blad is het hele seizoen groen gebleven, met een relatief beperkte groei door de hitte.

Hoe zullen druiven met deze kenmerken de kwaliteit van de wijn positief beïnvloeden?

Aangezien het wijnbouwjaar gunstig was en de wijnstokken de hitte en droogte goed hebben doorstaan, en de oogstdata ons in staat stellen om de gezondst mogelijke druiven met mooie aromatische kenmerken te plukken, valt alles op zijn plaats. De druiven zullen de terroirs optimaal tot uitdrukking brengen, omdat de wijnstok het hele jaar in balans is geweest om via zijn wortelstelsel alle mineralen en aminozuren uit de bodem op te nemen. 

Elke cru komt overeen met een kleur op het palet van de schilder; het is vervolgens aan de keldermeester om de assemblages te kiezen, oftewel de beste kleuren om zijn schilderij te maken. Als de kleuren mooi zijn en de selectie kwalitatief gevarieerd, voorspelt dat volgens Alexandre Ponnavoy, onze keldermeester, een heel mooi potentieel.

Kun je in dit stadium al zeggen of de druiven een goede jaargang zullen opleveren?

We bepalen het in het jaar waarin we de ongerijpte wijnen proeven. In mijn carrière als landbouwkundige is dit technisch gezien de beste oogst die ik ken. Er zijn geen beschadigde delen: de kwaliteit van de oogst, de trossen en de druiven is op alle vlakken uitstekend, of het nu gaat om suiker/zuur, aroma of uiterlijk.

Hoeveel mensen werken er bij Taittinger tijdens de oogst?

Het personeelsbestand in de wijngaarden voor de werkzaamheden bestaat uit 70 vaste fulltime medewerkers, aangevuld met seizoensmedewerkers voor het snoeien, het vastbinden en het opbinden van de wijnstokken. Op dat moment zijn we met 100-115 mensen. En tijdens de oogst groeit ons personeelsbestand flink: meer dan 800 mensen (vooral plukkers, maar ook de mensen die de druiven naar de persinstallaties brengen en de mensen bij de persinstallaties die zorgen voor het wegen, het kantelen van de kisten, het schoonmaken van de kisten, het sorteren van de druivenpulp, het persen en de wijnkelder)

Als de druiven eenmaal zijn geoogst, kun je ons dan nog even uitleggen hoe het verwerkingsproces verloopt?

Er is een nauwe samenwerking nodig tussen de teams in de wijngaard en onze eigen oenologen! Elke dag halen tankwagens de most op bij de verschillende perscentra om deze naar onze wijnkelder in Reims te brengen. Onder leiding van de keldermeester worden deze sappen vervolgens naar de verschillende vaten geleid, afhankelijk van hun herkomst, cru, druivensoort…

Maison Taittinger heeft drie persinstallaties; bij welke domeinen horen die?

Deze drie persen vertegenwoordigen de drie belangrijkste pijlers van ons werk. In Pierry, op het Château de la Marquetterie, persen we de druiven uit de regio van Hautvillers tot Sézanne, via de regio’s Épernay (Pierry, Moussy, Vinay, Chavot) en de Côte des Blancs. We hebben ongeveer 110 hectare wijngaarden geperst en we hebben ook druiven van de leverancier ontvangen.

Op de Montagne de Reims persen we de druiven uit Murigny, Rilly en alle Grand Cru's: Mailly, Verzenay, Ambonnay en Trépail. Rilly-la-Montagne perst 100 hectare.

Onze derde pers bevindt zich in Loches-sur-Ources, waar we druiven uit de Côte des Bars persen, voornamelijk uit Loches en Essoyes, van zo’n 90 hectare.

We persen alle druivensoorten op de pers: Grand Cru, Premier Cru en andere.

Hoeveel merken worden er dagelijks op verschillende persen geperst?

Meestal zijn dat tussen de 8 en 12 mark per dag in de drukke periode. Eén mark is gelijk aan 8.000 kilogram.

Als de oogst voorbij is, wat zijn dan voor jou – als directeur van de wijngaard – de volgende belangrijke stappen?

Als de oogst voorbij is, heb ik een hoop administratief werk te doen. 

Tijdens de oogst draait het vooral om observeren, de kwaliteit controleren, toezicht houden, anticiperen op wat er nodig is en de persverantwoordelijken ondersteunen… Daarna moeten de afrekeningen voor het plukwerk en de verhuur tijdens de oogst worden afgehandeld. Dan begint het administratieve werk: de oogstaangifte (CIVC), een totaaloverzicht van onze oogsten per cru en per druivensoort. Vervolgens moeten we een algemene evaluatie maken om direct na afloop te kijken wat er allemaal verbeterd kan worden, zodat we op alle vlakken vooruitgang kunnen boeken.

Foto’s: Gildas Boclé